Een groot feest van een dierbare vriendin bracht me afgelopen zomer naar Château Morreau in Daverdisse, een ideale gelegenheid om op (culinaire) herontdekking te gaan in één van mijn favoriete regio’s in Europa: de Ardennen.

Maxime Collard

We brengen het weekend door bij Maxime Collard in zijn Les Terrasses de L’Our, een charmant hotel dat deel uitmaakt van een uitgebreid hotel- en restaurantaanbod van de sterrenchef in de streek. Collard is al op jonge leeftijd geïnteresseerd in gastronomie, dankzij het lekkere eten van zijn grootmoeder. Nadat hij de nodige ervaring heeft opgedaan in gerenommeerde restaurants -waaronder als sous-chef bij Chef Geert Van Hecke in De Karmeliet- opent hij in 2009 La Table De Maxime. In 2010 haalt hij op 26-jarige leeftijd zijn eerste Michelinster binnen. Sinds 2019 schitteren twee felbegeerde sterren aan zijn Ardense voordeur. Indrukwekkend.

Eerlijke eenvoud in Redu

Een ander hoogtepunt van deze trip is een ontspannende namiddag bij de dames van Le Bucolique in boekendorp Redu: een zalige plek die uitnodigt tot traagheid. Die traagheid vind je bij de bediening, maar dat heeft ons op geen enkel moment gestoord, integendeel: het deed gewoon deugd. En dat had vast ook te maken met de smakelijke, eenvoudige keuken. Absolute aanrader is hun kroket van gerookte forel. Wij spoelden al dat lekkers door met een Plato 18, een heerlijk tripel van brouwerij Bertinchamps. Na de maaltijd is er nog even tijd om wat rond te kuieren en te snuisteren in de lokale boekenwinkels. Een perfecte, ontspannende namiddag.

’s Avonds mogen we opnieuw lekker gaan eten. We kiezen voor het Menu Bistronomique, drie gangen aan 42 euro per persoon. Als voorgerecht kies ik de gazpacho van meloen met een kroketje van geitenkaas en ham van bij Jaspart, de lokale keurslager waarmee Collard samenwerkt. Mijn succulente hoofdgerecht is een eendenkuikentje met seizoensgroenten en een rozemarijn-aardappel. Voor het nagerecht ga ik resoluut voor de brownie, ik woon tenslotte al acht jaar in Chicago! De fles Pouilly Fumé die we kraken, maakt de gastronomische avond compleet. We slapen als roosjes.

Panorama in Namen

De volgende ochtend ontbijten we nog uitgebreid bij La Table voor we de terugreis naar de kust aanvatten. Voor de lunch rijden we naar Namen. De citadel is één van die iconische plekken die ik na al die jaren in het buitenland met plezier nog een keertje bezoek. Als daar dan een gastronomische lunch bij Le Panorama kan aan gekoppeld worden, gaat mijn hartje sneller slaan.

De kaart bij Le Panorama werd gecreëerd door sterrenchef Yves Mattagne, wiens voormalige Sea Grill in Brussel altijd één van mijn favoriete plekken in de hoofdstad was. De Sea Grill heeft Mattagne ondertussen voorgoed achter zich gelaten, maar met de overname van La Villa Lorraine bevindt hij zich nog steeds op het hoogste culinaire niveau. Maar ook bij Le Panorama is zijn invloed merkbaar. De gerechten (steak tartaar, tartaar van tonijn, steak-friet, …) mogen dan bistro-klassiekers zijn, de afwerking is van een hoogstaand niveau. We genieten met volle teugen en komen hier zeker terug. We hebben spijt dat ons verblijf in de Ardennen er alweer op zit, maar beloven dat we bij een volgende bezoek aan het thuisland opnieuw richting zuiden afzakken. We will be back!

Deze reportage kwam tot stand in samenwerking met Visit Wallonia

Tekst Leentje De Leeuw

www.chica-go.us
www.via-americana.com
www.issuu.com/leentjedeleeuw